Kinocus — Dwie ręce. Jeden cel.

JAK GRAĆ

Dwie ręce. Jeden cel.

Lewa ręka wybija własny rytm. Kształty, kierunki i pauzy łączą się w nieskończone kombinacje. Prawa ręka idzie inną drogą. Te same elementy, nowe kombinacje, nieprzerwane wyzwanie.

Różne wzory. Wspólny rytm.

JAK GRAĆ — Kinocus — Dwie ręce. Jeden cel.

ŚCIEŻKA

Ścieżka, która nie staje.

Każdy poziom to krok naprzód. Ścieżka jest już wytyczona: węzły otwierają się po kolei. Powtórzenia dają stabilność. Kończ poziomy, zwiększaj precyzję, sięgaj po nowe progi.

Poziomy, rodziny, nowe wyzwania. Jeden cel.

ŚCIEŻKA — Kinocus — Dwie ręce. Jeden cel.

RODZINY

Te same elementy. Nowa trudność.

Każda rodzina inaczej zestawia elementy, kierunki i wzory. Od symetrii do obrotów, od powtórzeń do rozchodzących się wzorów: każda rodzina wymaga innej kontroli.

Każda rodzina daje inny klucz do koordynacji.

RODZINY — Kinocus — Dwie ręce. Jeden cel.

WYZWANIA

Na czas. Przeciw własnemu rekordowi.

Inaczej niż na Ścieżce, tutaj biegnie czas: każde wyzwanie ma stały limit, a tempo jest takie samo dla wszystkich, więc wyniki da się porównywać. Trzy dyscypliny i trzy stopnie trudności.

Inne wyzwania. Te same połączenia. Więcej wyników.

WYZWANIA — Kinocus — Dwie ręce. Jeden cel.

SKÓRKI

Ta sama struktura. Nowe spojrzenie.

Skórki zmieniają wygląd gry — style, kolory i nastrój — a samo doświadczenie zostaje takie samo. Od minimalistycznych ekranów po bardziej nastrojowe sceny. Struktura i mechaniki zostają, zmienia się tylko sposób, w jaki odbierasz grę.

Mechaniki bez zmian. Zmienia się światło.

SKÓRKI — Kinocus — Dwie ręce. Jeden cel.